Βιβλίο
Παναγιώτης Ζωγράφος, Στρατηγός Μακρυγιάννης

Σπύρος Ι. Ασδραχάς
Γιάννης Τσαρούχης
Επιμελητής: Ρούλα Φραγκούλη
Υπεύθυνος Σειράς: Άρης Μαραγκόπουλος
Ζωγράφος: Παναγιώτης Ζωγράφος
Ζωγράφος: Δημήτρης Ζωγράφος
Αθήνα
Ελληνικά Γράμματα
2006
σ. 138
Σχήμα: 28χ21
Δέσιμο: Σκληρό εξώφυλλο
ISBN: 978-960-442-546-4
Τα Νέα· Πινακοθήκη του Νέου Ελληνισμού 8
Ονομασία Υποσειράς: Οι Μεγάλοι Έλληνες Ζωγράφοι
Α/Α Βιβλίου στην Υποσειρά: 8
Σημειώσεις: Copyright για τις εικόνες και τα κείμενα: εκδόσεις "Μέλισσα". Πρόλογος: Άρης Μαραγκόπουλος. Χορηγός: Εθνική Τράπεζα. Ημερομηνία 1ης κυκλοφορίας: 3.11.2006.
Εικονογράφηση: ΝΑΙ
Κυκλοφορεί
Τιμή: 6.62€ Φ.Π.Α.: 6%
(Τελευταία Ενημέρωση Τιμής: 08-11-2006)
Περίληψη:

Για τον στρατηγό Μακρυγιάννη αυτές οι εικόνες, που έγιναν κατά παραγγελία του στα 1836, δεν είναι ζωγραφική. Δεν είχε την παραμικρή πρόθεση να συμβάλλει στην τέχνη -λαϊκή ή κοσμική- του καιρού του. Κι ο ίδιος, απ' όσο είμαστε σήμερα σε θέση να γνωρίζουμε, δεν ήταν πολύ ευχαριστημένος με το τελικό αισθητικό αποτέλεσμα. Η συνεργασία του με τους Ζωγράφους (πατέρα και γιο) οφείλει να αποδώσει με ακρίβεια αυτό που ο ίδιος έχει "στοχαστεί" για τον Αγώνα: μια σειρά από πραγματικά γεγονότα και ορισμένους πολύ συγκεκριμένους συμβολισμούς. Ο Μακρυγιάννης ουσιαστικά απαίτησε ένα είδος πολεμικούς χάρτες, ώστε να αποτυπώσει τις μάχες και τις ναυμαχίες του πολέμου της ανεξαρτησίας· όφειλαν να αποδοθούν μέσα στο γεωγραφικό τους χώρο και, με τέτοιο τρόπο ώστε ο "χάρτης" αυτός να "διαβάζεται" από τον θεατή με τον τρόπο που διαβάζεται μια πολεμική έκθεση.

Οι "χάρτες" όμως αυτοί δεν θα μπορούσε να είναι μια απλή καταγραφή των πολεμικών συμβάντων. Αποτελούν την εκλαϊκευτική αποτύπωση της ερμηνείας που ο στρατηγός έδινε στον αγώνα· αποτύπωση των προσωπικών του οραμάτων: εθνικών, πολιτικών, στρατιωτικών. Γι' αυτό και οι εικόνες των Ζωγράφων, ως ιστορικά ντοκουμέντα, δύσκολα "διαβάζονται", αποκομμένες από τα κείμενα που τις συνοδεύουν είτε από τα "Απομνημονεύματα" του στρατηγού.

Αλλά μπορούν να διαβαστούν ανεξάρτητα από τις προθέσεις του. Έτσι άλλωστε τις θαυμάζουμε σήμερα: ως μικρά κομψοτεχνήματα όπου ο αυτοδίδακτος Παναγιώτης (ή ο Δημήτριος, πατέρας του Παναγιώτη, όπως απέδειξαν έρευνες που δημοσιεύτηκαν μετά τη συγγραφή της εδώ μελέτης από τον Σπύρο Ασδραχά) κατάφερε να παρακολουθήσει και, εν πολλοίς, να καταγράψει τον σχεδόν αφελή ενθουσιασμό του στρατιώτη. Με μια αυθεντική ματιά -που, αυτή, δεν είναι καθόλου "αφελής" ή "αθώα"- ο Ζωγράφος κατάφερε να δημιουργήσει πρωτότυπες και τολμηρές χρωματικά εικόνες οι οποίες συνδυάζουν, περίπου με μαγικό τρόπο, την υστεροβυζαντινή αποτύπωση του τοπίου στις αγιογραφίες, κάποια μοτίβα από λαϊκές γκραβούρες της εποχής αλλά και τη δροσιά που εκπέμπει η ζωγραφική των παιδιών.

Άρης Μαραγκόπουλος