Βιβλίο
Πανόραμα ελληνικής χαρακτικής
18 Ιουνίου - 12 Σεπτεμβρίου 2009
Greek Printamaking an Overview

Καλλιτέχνης: Συλλογικό έργο
Επιμελητής: Αμαρυλίς Κωσταροπούλου
Ζωγράφος: Σπύρος Βασιλείου
Ζωγράφος: Νικόλαος Βεντούρας
Ζωγράφος: Δημήτρης Βιτσιώρης
Ζωγράφος: Δημήτρης Γαλάνης
Ζωγράφος: Βασίλης Καζάκος
Ζωγράφος: Γιάννης Κεφαλληνός
Ζωγράφος: Άννα Κινδύνη
Ζωγράφος: Λυκούργος Κογεβίνας
Ζωγράφος: Αλέξης Κορογιαννάκης
Ζωγράφος: Κούλα Μπεκιάρη
Ζωγράφος: Λέλα Πασχάλη
Ζωγράφος: Τζούντιθ Άλεν Ευσταθίου
Ζωγράφος: Οδυσσέας Αννιτσάκης
Ζωγράφος: Ρένα Ανούση - Ηλία
Ζωγράφος: Λεώνη Βιδάλη
Ζωγράφος: Μιχάλης Αρφαράς
Ζωγράφος: κ.ά.
Θεσσαλονίκη
Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης
2009
σ. 264
Σχήμα: 28χ21
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
ISBN: 978-960-85229-2-3
Γλώσσα πρωτοτύπου: ελληνικά
Σημειώσεις: Συνέκδοση: Εικαστικό Επιμελητήριο Τεχνών Ελλάδος. Εισαγωγικά σημειώματα: Αντώνης Σαμαράς, Υπουργός Πολιτισμού, Βασίλης Παπαγεωργόπουλος, Δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Κατερίνα Κοσκινά, Ιστορικός τέχνης - Μουσειολόγος, Πρόεδρος Δ.Σ. ΚΜΣΤ, Μαρία Τσαντσάνογλου, Διευθύντρια ΚΜΣΤ, Άννα Μοσχονά-Καλαμάρα, Πρόεδρος του Δ.Σ. Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος.
Κυκλοφορεί
Τιμή: 10.00€ Φ.Π.Α.: 6%
(Τελευταία Ενημέρωση: 04-01-2013)
Περίληψη:

Η έκθεση αυτή έχει ως απώτερο σκοπό τη γνωριμία μας με το κοινό της Θεσσαλονίκης και την "ξενάγησή του", μέσα από τα έργα του συνόλου των συγχρόνων ελλήνων χαρακτών, σε όλα τα είδη και της τεχνικές της πλούσιας χαρακτικής δημιουργίας, η οποία, "μετά από πολλούς αιώνες τους οποίους "μονοπωλούσε" η ζωγραφική με πινέλο, έχοντας ως αφετηρία την νικηφόρα παράδοση του 15ου αιώνα, παρουσιάζει και πάλι στις μέρες μας νέα έξαρση", όπως προφητικά σημείωνε ήδη από το 1928 το Βασίλι Καντίσκυ, στο βιβλίο του "Σημείο και γραμμή επάνω στην επιφάνεια".
Πράγματι, η χαρακτική, στις βασικές της ενότητες από πλευράς διαδικασίας (χαλκογραφία, ξυλογραφία, λιθογραφία, μεταξοτυπία), διευρυμένες υπό προϋποθέσεις από την σύγχρονη τεχνολογία, παρουσιάζει μία εντελώς ενδιαφέρουσα ιδιαιτερότητα: ενώ ενσωματώνει όλες τις παραδοσιακές ζωγραφικές αξίες της τέχνης (σχέδιο, τόνο, χρώμα, σύνθεση κλπ.) καταλύει τη μοναδικότητα του έργου, το οποίο ωστόσο παραμένει πρωτότυπο, αποτελώντας κατ' αυτόν τον τρόπο, την πιο "δημιουργική" μορφή καλλιτεχνικής δημιουργίας. [...]

(Άννα Μοσχονά - Καλαμάρα, από το εισαγωγικό σημείωμα)