Βιβλίο
Διάσπαση και ενότητα: Ο κινηματογράφος στη Μέση Ανατολή
Division and Unity: Cinema in the Middle East

Συλλογικό έργο
Λίλυ Μ. Παπαγιάννη
Λίνα Κατίμπ
Βιόλα Σαφίκ
Μυρσίνη Ζορμπά
κ.ά.
Μεταφραστής: Λίλυ Μ. Παπαγιάννη
Μεταφραστής: Έλλη Πετρίδη
Μεταφραστής: Μαίρη Κιτροέφ
Μεταφραστής: κ.ά.
Επιμελητής: Λίλυ Μ. Παπαγιάννη
Επιμελητής: Δέσποινα Μουζάκη
Αθήνα
Οξύ
Αριθμός Έκδοσης: 1
2008
σ. 79
Σχήμα: 27χ17
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
ISBN: 978-960-436-233-2
Γλώσσα πρωτοτύπου: ελληνικά
Film Pads 11
Σημειώσεις: Το βιβλίο αυτό εκδόθηκε με την ευκαιρία του αφιερώματος "Διάσπαση & ενότητα: Ο κινηματογράφος στη Μέση Ανατολή" που οργανώθηκε από το 49ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (14-23 Νοεμβρίου 2008). Πρόλογος: Δέσποινα Μουζάκη.
Φωτογράφηση: ΝΑΙ
Εξαντλημένο
Περίληψη:

Το 49ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, με την ευκαιρία του αφιερώματος Διάσπαση και ενότητα: Ο Κινηματογράφος στη Μέση Ανατολή, εκδίδει δίγλωσση μονογραφία, η οποία περιλαμβάνει:

- Εισαγωγικό κείμενο από τη Δέσποινα Μουζάκη.
- Εισαγωγικό κείμενο από τη Λίλυ Μ. Παπαγιάννη
- Εισαγωγικό κείμενο από τη Dr Lina Khatib
- Εισαγωγικό κείμενο από τη Dr Viola Shafik
- Εισαγωγικό κείμενο από τη Μυρσίνη Ζορμπά
- Πρωτότυπα και ανέκδοτα στην Ελλάδα δοκίμια για το έργο των σκηνοθετών από τους κριτικούς Samir Farid και Yasser Moheb.
- Πρωτότυπα και ανέκδοτα στην Ελλάδα δοκίμια από τους ίδιους τους σκηνοθέτες: Abdullatif Abdelhamid, Mohamed Al-Daradji, Philippe Aractingi, Panicos Chrysanthou, Ari Folman, Bader Ben Hirsi, Hesham Issawi, Annemarie Jacir, Amin Matalqa
- Πλήρης φιλμογραφία με ζενερίκ και συνόψεις των ταινιών.
- Το αλφαβητάρι της ταινίας.
- Πλούσιο φωτογραφικό υλικό.

Σε αυτήν την έκδοση, τα κείμενα που συνοδεύουν τις ταινίες είναι στην πλειονότητά τους γραμμένα από τους ίδιους τους σκηνοθέτες. Η ανάγνωσή τους είναι πάντα μια διαφωτιστική εμπειρία - προσφέρουν την προοπτική που κανείς άλλος δεν μπορεί να δώσει. Οι δημιουργοί αυτοί από τη Μέση Ανατολή γίνονται μάρτυρες της ιστορίας και κάνουν ένα είδος κινηματογράφου που μόνο ταγμένο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί. Ένα πράγμα είναι σίγουρο: δεν πρόκειται για σινεμά αποστασιοποίησης, αλλά για σινεμά πάθους και συναισθηματικής προσήλωσης.