Βιβλίο
Ώσπου οι πέτρες να γίνουν ελαφρύτερες απ' το νερό

António Lobo Antunes
Μεταφραστής: Μαρία Παπαδήμα
Αθήνα
Πόλις
Αριθμός Έκδοσης: 1
2020
σ. 480
Σχήμα: 21χ14
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
ISBN: 978-960-435-723-9
Γλώσσα πρωτοτύπου: πορτογαλικά
Τίτλος πρωτοτύπου: Até que as pedras se tornem mais leves que a água
Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή
Τιμή: 20.00€ Φ.Π.Α.: 6%
(Τελευταία Ενημέρωση: 03-06-2020)
Περίληψη:

Ένας νεαρός ανθυπολοχαγός, ύστερα από είκοσι επτά μήνες στον πόλεμο της Αγκόλας, επιστρέφει στη μητρόπολη φέρνοντας μαζί του ένα ορφανό παιδί. Θα αναθρέψει τον μικρό μαύρο, ο οποίος επέζησε από την καταστροφή του χωριού του και τη σφαγή των δικών του από τον πορτογαλικό στρατό, σαν να ήταν γιος του. Σαράντα χρόνια αργότερα, ο βετεράνος αξιωματικός και η γυναίκα του θα κάνουν τη διαδρομή από τη Λισαβόνα ώς το παλιό οικογενειακό σπίτι, σ’ ένα απομονωμένο χωριό στους πρόποδες του βουνού. Σε τρεις μέρες, σύμφωνα με την παράδοση, θα γίνουν τα χοιροσφάγια. Όπως κάθε χρόνο, η κόρη τους, ο υιοθετημένος γιος τους και η γυναίκα του θα έρθουν για να παρευρεθούν στο γεγονός. Όταν όμως φτάσει εκείνη η μέρα, δεν θα είναι μονάχα το ζώο που θα αδειάσει από το αίμα του.

Στα είκοσι τρία κεφάλαια που αποτελούν το βιβλίο, κι ενόσω πλησιάζουμε στη μοιραία κατάληξη των τριών τελευταίων ημερών, ακούμε διαδοχικά τις φωνές των διαφορετικών μελών της οικογένειας, κυρίως εκείνη του πατέρα, που η Αγκόλα "δεν τον αφήνει", και του υιοθετημένου γιου του. Ο απόμαχος στρατιωτικός ξαναζεί ακατάπαυστα τις φρικαλεότητες του πολέμου: όλες οι φροντίδες της γυναίκας του, που ωστόσο παλεύει κι αυτή μ’ έναν καρκίνο, και οι ομαδικές ψυχοθεραπευτικές συνεδρίες στο νοσοκομείο δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα. Όσο για τον γιο του, αυτός ζει έναν άλλο πόλεμο: διαρκώς αντιμέτωπος με την ταυτότητά του ως "Μαύρου", έχει να αντιπαλέψει τη γενική εχθρότητα και τον πιο χυδαίο ρατσισμό, ακόμα και από τη μεριά της γυναίκας του, που τον περιφρονεί και τον ταπεινώνει. Έπειτα από δεκαετίες ανείπωτων μυστικών, αποκηρυγμένων αναμνήσεων, απωθημένων διερωτήσεων, τι σχέσεις μπορούν να έχουν άραγε ακόμη αυτά τα όντα μεταξύ τους; Στο καινούργιο βιβλίο του Λόμπο Αντούνες, που είναι δηκτικό, απότομο, βίαιο, και ταυτόχρονα τρυφερό και λεπτό, για άλλη μία φορά ο καθένας κάνει ό,τι μπορεί για να σώσει το τομάρι του - και την ανθρωπιά που διαθέτει.

Κριτικές - Παρουσιάσεις:
Δήμητρα ΡουμπούλαΠώς βγαίνει κανείς από τον πόλεμο…www.oanagnostis.gr30/10/2020
Λαμπρινή ΓλερίδουΕφιαλτικοί «τόποι» http://literature.gr8/10/2020
Γρηγόρης ΜπέκοςΗ ζούγκλα μέσα στο δωμάτιο"Το Βήμα"/ "Βιβλία"4/10/2020
Γεώργιος Ν. ΣχορετσανίτηςΕπιστρέφοντας φορτωμένοι εμπειρίες, μνήμες και σύνδρομαwww.bookpress.gr26/7/2020
Ευγενία ΜπογιάνουΤόσες σκιές στους ανθρώπους"Η Αυγή"21/7/2020
Βιβή ΓεωργαντοπούλουΏσπου οι πέτρες να γίνουν ελαφρύτερες απ' το νερόΛέσχη Ανάγνωσης του "Degas"15/7/2020
Κυριακή ΜπεϊόγλουΟ ψυχανατόμος των καιρών"Εφημερίδα των Συντακτών"4/7/2020